تبلیغات
راه های رسیدن - نقد در زندگی بهشتی چگونه بود ؟
راه های رسیدن
.:فانوسی برای رسیدن:.(رفتن همیشه رسیدن نیست، ولی برای رسیدن باید رفت. در بن بست هم راه آسمان باز است، پرواز را باید آموخت )
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


آگاهی خودتان را بالا ببرید.
«الا و لا یحمل هذا العلم الا اهل البصر و الصّبر».

مدیر وبلاگ : مرتضی علی اکبر بیک
نظرسنجی
درجه ی رضایت شما از وبلاگ "راه های رسیدن" ؟! (صرفا برای آگاهی بنده نسبت به وبلاگم و ارتقاع آن برای استفاده شما)






رتبه در الکسا

در نگاهی کلی به زندگی پرثمر اما نه طولانی و 53 ساله مرحوم شهید سید محمد حسین بهشتی، به یک ویژگی برجسته بر می خوریم و آن اینکه گرچه ایشان در ساحت های مختلف حضور داشتند، اما این ساحت ها با یکدیگر هماهنگ بوده و تضادی در آنها دیده نمی شود. چون که ما با عالم و اندیشمندی گوشه نشین روبرو نیستیم که در حجره یا غاری بنشیند و به دلیل عدم آشنایی با مشکلات جامعه، قوانینی صادر کند که معلوم نیست مرهم درد کدام گروه از جامعه خواهد شد. از طرف دیگر با شخصیتی عملگرا و پراگمات هم روبرو نیستیم که تب و تاب عمل زدگی، مانع از اندیشیدن و چارچوب فکری داشتنش بشود. بلکه ما با چهره ای مواجهیم که هم در ساحت زندگی شخصی و هم در ساحت فعالیت اجتماعی در یک چارچوبی فکری می اندیشید و عمل می کرد. لذا چنین شخصیتی توانایی ورود به ساحت عمل را دارد.

یک شخصیت همه جانبه‌نگر

از طرف دیگر شهید بهشتی فارغ از ماهیت اندیشه اش، یک شخصیت همه جانبه نگر و آینده نگر بود. اگر در یک زمینه ای به جمع بندی می رسید، همه جوانب را دقیق ارزیابی می کرد. بسیاری از کسانی که در میدان های فعالیت های مشترک با ایشان همراهی و همکاری داشته اند، او را فردی توصیف کرده اند که در مباحثات منتهی به تصمیم گیری های عملی، دیر اظهار نظر می کرد و در آنجا که اظهار نظر می کرد، انگشت بر روی نکته ای می گذاشت که عمیق ترین نکته بحث به شمار می آمد و غالبا با تحسین حاضران روبرو می شد. سپس با متانت و ادب، سعی می کرد دیگران را با استدلال به اندیشه خود نزدیک کند.

 به علاوه همه‌سونگری او، بسیار دقیق بود. مثلا اگر در یک مسأله حقوقی اظهار نظر می کرد، به همه تبعات اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و ... آن توجه می کرد. این همه سونگری بعدها در تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی نمود پیدا کرد. گرچه مرحوم شهید بهشتی یک فرد بود و یک رأی بیشتر نداشت، اما در موارد متعددی به دلیل همین ژرف اندیشی و جامعیت نگاه، بسیاری از افراد را با خود همراه می کرد یا مخالفان را تا حدودی از موضع شان پایین می آورد. همچنین نگاه آینده نگر او بود که در تدوین قانون اساسی تأثیر به سزایی گذاشت. ایشان عموما همه چیز را بلند مدت می دید و به تبعات آن برای آیندگان عنایت ویژه ای داشت.

 انصاف

عدل و انصاف از بارزترین ویژگی های اخلاقی مرحوم شهید بهشتی بود. ایشان در برخورد و مواجهه با آرا و اندیشه های مختلف بسیار منصف بود و اجازه نمی داد با تنگ نظری و نگاهی خشک از بهره منده شدن و استفاده از اندیشه های دیگران محروم بماند. از این نمونه در زندگی ایشان هم در دوران تحصیل و هم در دوران فعالیت های اجتماعی و سیاسی بسیار دیده شده است. ایشان مکررا این آیه شریفه را به دیگران توصیه می کردند: وَلا یَجرِمَنَّكُم شَنَآنُ قَومٍ عَلىٰ أَلّا تَعدِلُوا ۚ اعدِلوا هُوَ أَقرَبُ لِلتَّقوىٰ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبیرٌ بِما تَعمَلونَ(1)؛ دشمنی با جمعیّتی، شما را به گناه و ترک عدالت نکشاند! عدالت کنید، که به پرهیزگاری نزدیکتر است! و از (معصیت) خدا بپرهیزید، که از آنچه انجام می‌دهید، با خبر است!

 نقد پذیری

از خصوصیات دیگر مرحوم شهید بهشتی نقد پذیری او بود. او کمتر به صورت جزمی سخنرانی می کرد و حتی اگر در مسأله ای به نگاه دقیق و روشن رسیده بود، بازهم احتمال خطا می گذاشت و نظر خود را کامل نمی دانست و به سخن و نقد دیگران در این زمینه گوش فرا می داد. نوجوانان و جوانان و چهره های گوناگون با هر رتبه و پیشینه علمی سخن خود را به راحتی در مقابل شهید بهشتی بیان می‌کردند و می دانستند که برخورد تندی از جانب ایشان با آنها نخواهد شد و به راحتی سخن دل خود را بیان می‌کردند. ایشان خود دیگران را با ادب و متانت کامل نقد می کرد، ولی توقع این را نداشت که دیگران نیز مانند خودش، او را نقد کنند. فی الواقع نقد صادقانه تلخ را بر رفتاری چاپلوسانه و منافقانه ترجیح می داد. با اینکه در تحصیلات حوزوی به عنوان مجتهدی خوش ذوق شناخته می شد و در دانشگاه دارای دکتری فلسفه بود، برایش مهم نبود طرف مقابلش چه مقدار مطالعه داشته است و دارای چه مقامی است، با کمال صبوری به سخنان دیگران گوش فرا می داد.

 در جامعه گفتن کلمه «نمی‌دانم» یا «نمی‌توانم» یکی از سخت ترین کارهاست. شاید این مسأله به نگاه انسان شناختی افراد باز می گردد که تصورشان از انسان کامل، فردی است که در همه زمینه ها صاحب نظر است و اگر در یک مسأله ای اظهار ندانستن کند، یکباره فرو می پاشد. در صورتی که این مقام متعلق به معصومین(ع) است. چه بسا ساعتها مباحثات علی الظاهر علمی صورت می گیرد و هزینه ها خرج می شود، فقط به دلیل اینکه جرأت بیان کلمه «نمی‌دانم» در افراد وجود ندارد. اما در سیره شهید بهشتی به کرات چنین مسأله ای وجود داشت که هنگامی که از ایشان سؤال می کردند و جوابش از اضلاع فکری او بیرون بود، پاسخ می‌داد «نمی‌دانم!» بدین وسیله از افتادن در وادی جدل های بی فایده پرهیز می کرد. چرا که در اسلام «مراء» حرام است. اما متأسفانه در زندگی روزمره افراد جامعه، جدل های بی نتیجه بسیار زیاد مشاهده می شود. شهید بهشتی معتقد بود این وادی، وادی سرکشی و تاخت و تاز امیال نفسانی و تفوق طلبی هاست.

 ایشان بنابر اعتراف خود، در جوانی مبتلا به چنین بیماری ای بوده اند، و در برخورد با حضرت آیت الله علامه سید محمدحسین طباطبایی، به یکباره از این عادت زشت دست کشید و تا آخر عمر از آن دوری کرد. ایشان تأکید می کرد که در حالی که غرض در جدل، اسکات بلکه اسقاط خصم است، در مباحثه علمی هدف به سخن و اندیشه درآوردن طرف گفتگوی ماست تا باهم هم‌اندیشی کنیم و به مدد یکدیگر زوایای نادیده موضوع را آشکار کنیم.

 حسن ظن

شهید بهشتی در رعایت حسن ظن بسیار کوشا بود و همیشه سعی داشت نگاه مثبتی به افراد و اندیشه ها داشته باشد. البته این بدین معنا نیست که با ساده باوری فقط نکات مثبت افراد را دید و به قولی سرِ خود را مانند کبک در برف فرو برد! اما سعی ایشان بر این بود به جای آنکه ذهنش را فقط از نقاط منفی و کاستی ها پرکند، جنبه های مثبت و سودمند و توانایی های آنها را هم در نظر بگیرد. شاید یکی از دلایل اینکه شهید بهشتی می‌توانست با افراد مختلف کار کند، همین مسأله بود. چون موجب می شد که به تدریج خصوصیت های مثبت در آنها جایگزین خصلت های منفی شود زیرا دوست داشتند در میدان همکاری با ایشان با همین چهره و برداشت مثبتی که از آنها داشت شناخته شوند.

مهند حامد

 

پی‌نوشت‌ها:

سوره مبارکه مائده - آیه 8





نوع مطلب : سیاسی، اجتماعی، 
برچسب ها : یک شخصیت همه جانبه‌نگر از طرف دیگر شهید بهشتی فارغ از ماهیت اندیشه اش، یک شخصیت همه جانبه نگر و آینده نگر بود. اگر در یک زمینه ای به جمع بندی می رسید، همه جوانب را دقیق ارزیابی می کرد. بسیاری از کسانی که در میدان های فعالیت های مشترک با ایشان همراهی و همکاری داشته اند، او را فردی توصیف کرده اند که در مباحثات منتهی به تصمیم گیری های عملی، دیر اظهار نظر می کرد و در آنجا که اظهار نظر می کرد، انگشت بر روی نکته ای می گذاشت که عمیق ترین نکته بحث به شمار می آمد و غالبا با تحسین حاضران روبرو می شد. سپس با متانت و ادب، سعی می کرد دیگران را با استدلال به اندیشه خود نزدیک کند. به علاوه همه‌سونگری او،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 7 تیر 1393
پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 10:33 ب.ظ
My spouse and I stumbled over here from a different web address and thought I might as well check things out.

I like what I see so now i am following you.
Look forward to looking at your web page again.
چهارشنبه 18 تیر 1393 09:53 ق.ظ
اگه با تبادل لینک موافقید بهم اطلاع بدید.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





پیوند روزانه
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی